به نام او

آید آن روز که من هجرت از این خانه کنم

از جهان پرزده در شاخ عدم لانه کنم

رسد آن حال که در شمع وجود دلدار

بال و پرسوخته کار شب پروانه کنم

روی از خانقه وصومعه برگردانم

سجده بر خاک در ساقی میخانه کنم

حال حاصل نشد از موعظه ی صوفی و شیخ

رو بکوی صنمی واله و دیوانه کنم

گیسو و خال لبت دانه و دامند چسان

مرغ دل فارغ از این دام و از این دانه کنم ؟

شود آیا که ازین بتکده بر بندم رخت

پر زنان پشت بر این خانه بیگانه کنم ؟